به گزارش روابط عمومی باغ کتاب، نشست نقد و بررسی کتاب سیاستهای خیابانی با حضور مارال لطیفی کارشناس حوزه اجتماعی و مهدی مهدوی زاهد مجری و کارشناس برگزار شد.
در ابتدای این نشست مارال لطیفی، در تحلیل خود درباره مفهوم سیاست خیابانی و نقش آن در جنبشهای اجتماعی اظهار داشت: خیابان به عنوان محملی برای تجمع و بازتولید کنشهای سیاسی، نه به شکل ساختار قدرت رسمی، بلکه به معنای زیست در فضای جمعی و محفل سیاسی است.
لطیفی با اشاره به تجربه تاریخی انقلاب اسلامی، بیان کرد: تهیدستان شهری پیش از انقلاب فعالیتهای خود را به صورت آرام و مستمر انجام میدادند و پس از وقوع انقلاب، با پیوستن به این جنبش، منافع خود را دنبال کردند.
وی تاکید کرد: شکلگیری جنبشهای اجتماعی معمولاً زمانی جدیتر میشود که دستاوردهای آنها تهدید شوند یا امکان بازتولید آنها ناممکن شود.
وی همچنین به تفاوت میان سیاست خیابانی و سیاست نهادی اشاره کرد و گفت: برخی گروهها که امکان فعالیت نهادی دارند، اعتراضات خود را از طریق سازوکارهای رسمی پیگیری میکنند، اما گروههایی که چنین امکانی ندارند، ممکن است به شکل پیشروی آرام یا سیاست خیابانی عمل کنند. او مثال ملموسی از موتورسواریهای غیرقانونی و تلاش آنها برای امرار معاش ارائه داد که با برخورد نیروهای انتظامی مواجه میشوند و به دلیل فقدان تشکلهای رسمی، فعالیتهایشان در چارچوب سیاست خیابانی قرار میگیرد.
این حوزه کارشناس اجتماعی افزود: نبود تشکلیابی و قاعدهمندی، باعث میشود نتوان همه کنشهای خیابانی را به عنوان سیاست رسمی تلقی کرد و تاکید کرد که برخی صنوف مانند دانشجویان، اساتید، وکلا و پزشکان به واسطه تشکلهای صنفی خود، از مسیرهای نهادی برای بیان اعتراضات استفاده میکنند.
لطیفی به موضوع تشکلهای صنفی و چالشهای آنها اشاره کرد و گفت: ممکن است برخی از این تشکلها به تدریج از اهداف اصلی خود فاصله بگیرند و تنها به محل تقسیم منافع تبدیل شوند که این امر میتواند انگیزه اعضا را برای فعالیت سیاسی کاهش دهد و بر نقش آنها در سیاستورزی تأثیر بگذارد.
در ادامه این نشست مهدی مهدوی زاهد در تحلیل خود درباره مفهوم «پیشروی آرام» در جامعه ایران، این پدیده را حرکتی مهم، عمیق و نسبتاً سریع توصیف کرد که در بخشهای مختلف از جمله سیاست خارجی و مسائل اجتماعی به چشم میخورد.
وی تاکید کرد: در سیاست خارجی ایران معمولاً رویکرد عملگرایانه وجود دارد؛ به طوری که در مواجهه با بحرانها، تلاش میشود به مذاکره و راهحلهای عملی برسند، هرچند گاهی اوقات این تلاشها با تعلیق و تردید همراه است.
مهدوی گفت: این نوع عملگرایی تعلیقی در حوزههای اجتماعی نیز مشاهده میشود، جایی که با وجود مقررات سختگیرانه، به مرور زمان مسائل مهمی مانند ماهواره، اینترنت و حجاب به شکلی تدریجی و کیفیتی حل و از حالت بحرانی خارج میشوند.
وی در پایان گفت: این روند پیشروی آرام بدون قضاوت شخصی و صرفاً به عنوان یک واقعیت اجتماعی در حال وقوع است و نشاندهنده تغییرات تدریجی در ساختارهای اجتماعی و سیاسی جامعه ایران است.
انتهای پیام/