به گزارش روابط عمومی باغ کتاب تهران؛ محمود ذکاوت، نویسنده کتاب «معصومیت در حصار قدرت» گفت: این کتاب پاسخگوی سه پرسش مهم درباره کانون است و با رویکردی پژوهشگرانه به بررسی این نهاد فرهنگی و تأثیرات آن پرداخته است.
ذکاوت تأکید کرد: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان از سال ۱۳۴۳ فعالیت خود را آغاز کرد و فعالیتهای آن با فراز و نشیبهایی تا امروز ادامه یافته است.
وی افزود: روایتهای مختلفی درباره کانون در دوره پهلوی وجود دارد، اما کتاب «معصومیت در حصار قدرت» به بررسی دقیقتر و مستند تفاوت میان روایتهای مشهور و مستندات تاریخی پرداخته است.
نویسنده این کتاب همچنین به اهمیت کانون به عنوان یکی از نخستین نهادهای فرهنگی حوزه کودک در ایران اشاره کرد و گفت: پیش از تأسیس کانون، ادبیات کودک و نوجوان در ایران سابقهای قابل توجه داشت، از جمله وجود جوایز سلطنتی و مجلات ادبی، اما کانون نقشی کلیدی در شکلدهی الگوهای جدید ادبیات کودک ایفا کرد.
ذکاوت با اشاره به حساسیتهای تاریخی و نگاه متفاوت پژوهشگران، تاکید کرد و گفت: این کتاب به ابعاد کمتر شناخته شده کانون از جمله روابط آن با سفارت رومانی و نهادهای امنیتی پرداخته است؛ موضوعاتی که در مستندها و پژوهشهای پیشین کمتر مطرح شدهاند.
وی تاکید کرد: کانون چارچوب مشخصی برای فعالیت در حوزه کودک و نوجوان تعریف کرد و هر مترجم یا نویسندهای که میخواست در این حوزه کار کند، باید در این چارچوب قرار میگرفت.
ذکاوت خاطرنشان کرد: کتاب «معصومین در حصار قدرت» تلاش دارد با نگاهی مستند و پژوهشگرانه، به بازخوانی تاریخ کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در دوران پهلوی بپردازد و به درک بهتر نقش فرهنگی این نهاد در تاریخ معاصر ایران کمک کند.
در ادامه این برنامه حسین جودی درباره ادبیات کودکان در دوره پهلوی و تأثیرات فرهنگی گفت: در دوره پهلوی، اگرچه ایران کشوری با سابقه غنی قصهگویی و داستاننویسی است و شاهنامه فردوسی به عنوان مهمترین اثر ادبی و قصه کهن ایرانی شناخته میشود، اما در عمل نهادهای فرهنگی مانند کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بیشتر به داستانهای با رویکرد خاص و محدود پرداخته میشد.
جودی به تأکید بر جشنهای ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی که در آن زمان، فرهنگ بومی و ادبیات اصیل ایرانی کمتر مورد توجه قرار گرفت، در حالی که ظرفیت بالای این فرهنگ برای رشد ادبی کودکان ایرانی وجود داشت و آثاری مانند قصههای شاهنامه میتوانستند بهتر معرفی شوند، افزود: با توجه به فضای استبداد و محدودیتهایی که در دوره پهلوی وجود داشت اجازه ظهور و گسترش فرهنگهای متفاوت داده نمیشد.
این کارشناس با اشاره به چالشهای ناشی از برنامه غربیسازی و فشارهای سیاسی دوره پهلوی خاطرنشان کرد: این فشارها باعث شد خط مشی فرهنگی خاصی بر ادبیات کودکان تحمیل شود و کتابداران و فعالان فرهنگی مجبور به پیروی از آن باشند.
وی تاکید کرد: در زمان پهلوی برخی انتشارات خصوصی به ترجمه کتابهای خارجی روی آوردند که در آنها هیچ اثری از فرهنگ بومی ایرانی دیده نمیشود و این موضوع باعث تغییر نگرش و سبک زندگی کودکان شده است.
انتهای پیام/