به گزارش روابط عمومی باغ کتاب تهران، کتاب «من اگر روضه خوان بودم» مجموعه دستنوشتههای ملیحه سادات مهدوی شهری است که در محرم 1402 نوشته شده است. نویسنده تلاش کرده است روضههای محرم را با نگاهی تازه به روایتها بازنویسی کند.
یازده مجلس روضه مکتوب که در تمامیشان محور روایت حضرت زینب(س) است و اول و آخر روضهها هم به ایشان گره خورده است. روضهخوان این بار به طرز دیگری از کربلا میخواند تا بدانیم اگر زینب(س) نبود کربلا در کربلا میماند.
این کتاب به تصویرگری زهرا اطهمخانی مزین شده است و تصور صحنههای کربلا را برای مخاطبان آسانتر کرده است.
کتاب «من اگر روضه خوان بودم» نوشته ملیحه سادات مهدوی شهری در 96 صفحه توسط انتشارات جمکران منتشر و در دسترس علاقهمندان قرار گرفته است.
در بخشی از کتاب آمده است: «من از اهل کاروان خبر ندارم، اما حدس میزنم زینب به کربلا که رسیده، فارغ از همۀ آنچه در انتظارش بوده، اول از همه تَل را پیدا کرده. بعد دشت را کاویده که تا کجا جای گریز دارد. بعد فاصلهها را سنجیده و قلق بستن خیمه را یاد گرفته، بعد هم دست به زانوهایش کشیده و زیر لب گفته: «از عهدۀ همهاش برمیآیم...
اِلّا یک چیز!
برای آن یک چیز هم شب عاشورا خودش را در آغوش حسین رها کرده. با چشمهایی که از شدت هراس میلرزیده، بیهیچ حرفی به قلبش اشاره کرده که یعنی: «حسین جان ببین دارد از سینه بیرون میافتد! من تاب همهچیز را دارم اِلّا فراق تو...»
و همانطور که در آن سکوتِ تبدار، چیزی جز صدای کوبیده شدن قلب زینب به سینهاش شنیده نمیشده، میان لرزش اشکهایی که برای فرونچکیدنش در تقلا بوده، حسین انگشت اشارهاش را روی قلب زینب گذاشته و آن یک چیز را هم حل کرده...
و بعداز آن اشارۀ حسین بوده که زینب از پس همه چیز برآمده؛
حتی از پسِ بیحسینی... .»
کتاب «من اگر روضه خوان بودم» به قلم ملیحه سادات مهدوی شهری توسط انتشارات کتاب جمکران روانه بازار کتب مذهبی شده است.