محمدتقی بهار، شاعر، نویسنده، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی زندگی پر فراز و نشیبی داشته است.

معین از سال ۱۳۲۵ که تالیف لغتنامه دهخدا آغاز شد، به عنوان دستیار دهخدا انتخاب شد و از سال ۱۳۳۴، ریاست امور علمی سازمان لغتنامه را برعهده گرفت. سرانجام او در سال ۱۳۳۶ ریاست سازمان لغتنامه را به عهده گرفت .

پروانه وثوق دکترای عمومی‌اش را سال ۱۳۴۲ از دانشگاه علوم پزشکی تهران گرفت و بعد از پایان تحصیلاتش به ایران برگشت و کارش را در «مرکز آموزشی درمانی حضرت علی‌اصغر» شروع کرد و بعدها، بخش هماتولوژی و آنكولوژی (خون‌شناسی و سرطان‌شناسی) را در این بیمارستان راه‌اندازی کرد.

سال ۱۳۱۸ بود که عفت جوان برای آموزش خلبانی وارد باشگاه هواپیمایی شد و اولین پرواز مستقلش را روز ۲۷ آبان سال ۱۳۱۹ انجام داد.

پروین اعتصامی 25 اسفند سال 1285 در تبریز به دنیا آمد. دیوان اشعار این شاعر زن ایرانی، سال 1314 در چاپخانه مجلس شورای ملی چاپ و با تحسین و تقدیر اهالی ادبیات روبه‌رو شد.

به مناسبت سالروز درگذشت سیمین دانشور نگاهی به زندگی این نویسنده معاصر فارسی می‌اندازیم.

مریم نوجوان که در سال اول دبیرستان نتایج خوبی در درس ریاضی نگرفته بود، از سال دوم به ستاره این رشته در مدرسه خود تبدیل شد. او بعد از ورود به تیم المپیاد ریاضی ایران، در دو سال پیاپی مدال طلای المپیاد ریاضی ایران و مدال طلای المپیاد جهانی این رشته را کسب کرد.

شاید جالب باشد که بدانید دیدن قرص ماه در آسمان دوران کودکی، جرقه علاقه کامران وفا را به فیزیک زد. شب‌های کودکی او با فکر کردن به این پرسش که چرا ماه در آسمان ثابت ایستاده گذشت. در دوران مدرسه و بعد از خواندن جزوه‌ای درباره نظریه نسبیت اینشتین برای تقویت زبان انگلیسی، علاوه بر فیزیک به ریاضیات و هندسه اقلیدسی هم علاقمند شد.

علی جوان، مخترع لیزر گازی، سال 1305 در تهران به دنیا آمد. خودش گفته است از وقتی یادش می‌آید به علم و دانش علاقمند بوده. با اینکه پدر و مادرش هیچکدام اهل علم نبودند، از پنج سالگی شیفته عددها و طرح‌های هندسی. همین علاقه باعث شد تا ریاضیات و فیزیک برای او چیزی فراتر از اعداد و ارقام باشند. او در گفتگوهایش طوری روح حاضر در فیزیک و ریاضیات را با موسیقی ...

لطفعلی رحیم اوغلو عسگرزاده، بنیانگذار «منطق فازی»، سال 1299 از پدری ایرانی و مادری روس، در باکو متولد شد. پدرش روزنامه‌نگار روزنامه ایران در باکو بود. خانواده عسگرزاده ده سال بعد از تولد لطفعلی، به‌خاطر شرایط سختی که استالین در آن زمان ایجاد کرده بود، به تهران مهاجرت کردند.

میرزاجبار عسگرزاده، معروف به جبار باغچه‌بان، با وجود اینکه اصالتا اهل تبریز بود، در ۳۴ سالگی و در بحبوحه جنگ ارامنه و مسلمانان همراه خانواده خود به مرند رسید. او که سالها در ایروان معلمی کرده بود، در مرند مشغول تدریس در کلاس اول دبستان این شهر شد. وقتی آوازه این معلم ماهر به مدیرکل معارف آذربایجان رسید، او را از مرند به تبریز منتقل کردند. سال ۱۳۰۲ ...

لیسانس زیست‌شناسی را که از دانشگاه تهران گرفت، به کانادا رفت و دكتراي ميكروب‌شناسي پزشکی را ازدانشکده‌ی پزشکی دانشگاه لاوال گرفت. سال ۵۷، به ایران برگشت و کارش را در زمینه تولید آنتی‌بیوتیک در سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی و تدریس در دانشگاه شروع کرد. پروژه تولید آنتی‌بیوتیک بعدها به دلایلی مختلف متوقف شد اما دکتر معظمی در دوره‌ای که کشور درگیر بیم...

وقتی به سن دبستان رسید، به خاطر مشکلات خانوادگی نتوانست درس خواندن را شروع کند. با این حال کمی بعد در کنار پدرش سواد آموخت و تازه در ۱۷ سالگی، وارد یک مکتب تک اطاقه شد. سال ۱۳۳۱ و در ۱۹ سالگی بود که احمد نوجوان توانست سال ششم ابتدایی را به پایان برساند. او در ادامه سیکل و سالهای اول و دوم دبیرستان را در آموزشگاه شبانه فروغ در اصفهان به پایان رساند ...

زمان انتخاب رشته دانشگاه فکر کرد دلش می‌خواهد وارد رشته‌ای بشود که بتواند چیزی بسازد. به همین خاطر رشته مهندسی عمران را انتخاب کرد و در دانشگاه صنعتی خواجه‌نصیر پذیرفته شد. در دوره لیسانس، امیر آقاکوچک یک دانشجو با نمرات معمولی اما پرجنب‌وجوش و فعال بود. بیشتر وقتش را در دفتر نشریه دانشگاه می‌گذراند و در آنجا تجربه‌های تازه کسب می‌گرد. بخش دیگری از...

در هفت سالگی همراه پدرش، میرزا ابوالقاسم سحاب، پژوهشگر مشهور ایرانی، از تفرش به تهران آمد تا بتواند تحصیلش را ادامه بدهد. جرقه ماجرا همان روزها خورد؛ وقتی عباس کوچک کتاب «جغرافیای کارپنتر» را دید. کتابی که پدر ترجمه کرده بود اما به خاطر هزینه بالای رسم نقشه‌هایش، از چاپ آن صرف نظر کرده بود. دیدن این کتاب، کلید ورود او به دنیای جغرافیا بود.‌