محمود حکیمی از نویسندگان و مترجمان صاحب سبک ایرانی بود که در کارنامه کاریاش بیش از ۱۵۰ اثر شاخص وجود دارد. در این مطلب، نگاهی کوتاه به زندگی او خواهیم داشت.
بیش از نیم قرن فعالیت آقای نویسنده
حکیمی در سال ۱۳۲۳ هجری شمسی در تهران دیده به جهان گشود و در محیطی مذهبی پرورش یافت. نخستین قلمفرساییهای حکیمی به دوران نوجوانی وی و همکاری در نشریه دیواری مدرسه باز میگرد، نوشتن در مجله «کیهان بچهها» قدمهای بعدی حکیمی برای ورود به عرصه نویسندگی بود. وی در سال ۱۳۳۹، داستانهای خود را در این مجله منتشر ساخت و در ادامه به ترجمه داستانهای پلیسی برای مجله «امید ایران» پرداخت. حکیمی همزمان با فعالیت در حوزه داستان و ترجمه، گرایشهای سیاسی خود را نیز دنبال کرد و در سال ۱۳۴۵، نخستین مقاله خود را در مجله «مکتب اسلام» به چاپ رساند.
حکیمی در سال ۱۳۴۷ وارد دانشسرای تربیت معلم شد و تحصیل در رشته زبان انگلیسی را انتخاب کرد تا از این راه آثار برجسته جهانی را به فارسی ترجمه و در دسترس نسل جوان قرار دهد. وی همچنین، در مجله مذهبی «مکتب اسلام» نیز مشغول به کار بود.
«همراه با عارفان، عیاران و جوانمردان»، «در مدرسه مولانا: سیری در مثنوی معنوی»، «داستانها و فرازهایی از زندگانی امام حسین»، «سلحشوران علوی»، «در سرزمین یخبندان»، و «اشرافزاده جوان» تنها بخشی از آثار فاخر محمود حکیمی بود که کسب جایگاهی ماندگار در تاریخ ادبیات این مرز و بوم را برای وی به ارمغان آورد، همچنین پژوهشهای گسترده در پهنه ادبیات دینی و سیره اهل بیت (ع) بخش وسیعی از فعالیتهای حکیمی را تشکیل میدهد.
کارنامه حکیمی با آثار قابل تأملی چون «پرواز به سوی آزادی»، «سرودهای رهایی»، «غروب بیمار» که اولین اثر این نویسنده بود و در 1351 به چاپ رسید، «فرار از ظلمت»، «رهبر آزادگان حسین علیهالسلام»، «فلسطین آزاد میشود»، «به سوی ساحل» و «نگاهی به حوادث تاریخی» مزین شد.
آثاری همچون «وجدان» و «نقابداران جوان» از جمله آثار حکیمی برای مخاطب نوجوان است که با نگاهی متناسب با شرایط زمانه منتشر شده بود.
پس از انقلاب، حکیمی همچنان حضوری پویا در عرصه فرهنگ داشت. ایشان طی سالهای ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۴ به ویراستاری کتب درسی علوم انسانی مشغول شد و تالیف و ترجمه کتب علمی را به عنوان تجربهای تازه به سوابق خود افزود. وی همچنین جلد اول مجموعهای به نام "تاریخ تمدن جهان" را در سال 1360 به رشته تحریر درآورد که تاکنون 21 جلد آن منتشر شده است.
این نویسنده برجسته طی سالهای ۶۴ و ۶۵ ترجمه «دانشنامه نوین» را آغاز نمود همچنین آثاری تاثیرگذار در حوزه تعلیم و تربیت به نگارش درآورد. مجموعه کتب «در مدرسه…» که در دهه ۱۳۸۰ نگاشته شدند، شامل آثاری چون «در مدرسه مولانا»، «در مدرسه حکیم توس»، «در مدرسه پیر نیشابور، عطار»، «در مدرسه ناصرخسرو»، «در مدرسه سعدی شیرازی» و… از دیگر خدمات ارزشمند وی در عرصه نشر بود.
استاد حکیمی در اوایل دهه هشتاد، به دلیل مقالات و آثار متعدد در حوزه نهضت حسینی، مورد تقدیر قرار گرفت و مفتخر به دریافت لقب «خادم فرهنگ عاشورایی» گردید.
محمود حکیمی در بامداد سیامین روز از شهریور ۱۴۰۳ به دلیل عفونت ریه پس از تحمل یک دوره بیماری چشم از جهان فرو بست و کتاب زندگی آقای نویسنده که تاریخ و ادبیات این کشور با دهها کتاب کوچک و بزرگ، مدیون اوست بسته شد.
انتهای پیام/