به گزارش روابط عمومی باغ کتاب، نشست نقد و بررسی کتاب «پاسیاد پسرخاک» (زندگی و زمانه حجتالاسلام سید علیاکبر ابوترابیفرد) با حضور محمد قبادی، نویسنده اثر، و حسین زحمتکش زنجانی، کارشناس فرهنگی عصر سهشنبه ۵ خرداد در بخش شاهنامه باغ کتاب برگزار شد.
در ابتدا برنامه موسوی، مجری برنامه گفت: این برنامه به پاسداشت و معرفی یکی از آثار خوب حوزه انقلاب اسلامی و ادبیات پایداری، کتاب «پاسیاد پسرخاک» اختصاص دارد. این کتاب روایتی از زمانه و زندگی مرحوم سید علیاکبر ابوترابیفرد است؛ کسی که حق بزرگی بر گردن نسلی دارد که پس از انقلاب اسلامی زیستهایم. اما متأسفانه آنچنان که شایسته منزلت و مجاهدت سالیان متمادی ایشان است، معرفی نشدهاند و ما همچنان با مظلومیت در حوزه ادبیات انقلاب و بهویژه ادبیات پایداری روبهروییم.
محمد قبادی، نویسنده کتاب، نیز اظهار داشت: کتاب «پاسیاد پسرخاد» باعث شد نام من در کنار نام بزرگان و علمای این کشور رقم بخورد. این اثر نخستین کتابی است که در قالب یک نوشته منتشر شد. سال ۱۳۸۱ پیشنهاد همکاری با دفتر تاریخ شفاهی (واحد تاریخ شفاهی دفتر ادبیات انقلاب اسلامی) را دریافت کردم. دو سال از رحلت مرحوم حاجآقا گذشته بود و همیشه در ذهن داشتم که باید کاری درباره ایشان نوشته شود؛ اثری که ایشان را شایستهتر و بایستهتر از آنچه تا آن روز در مطبوعات منتشر شده بود، معرفی کند. من تجربه مصاحبه و گفتوگو نداشتم و این تجربه آرامآرام شکل گرفت. اگر بخواهم جمعبندی کنم، کتاب «پاسیاد پسرخاک» به یک معنا رزق و آبروی کاری من بوده است. ماندگاری کتاب از جنس کلمه است و این اثر برای نسلهای آینده ایران دیده خواهد شد.
حسین زحمتکش زنجانی، کارشناس فرهنگی، نیز ضمن تشکر از دعوت قبادی، گفت:در مواجهه با این کتاب دو پرسش فراروی مخاطب قرار میگیرد؛ نخست پرسش معرفتی که ناظر به این موضوع است که چه اتفاقی باعث میشود مقام معظم رهبری به این کتاب توجه نشان دهند. دوم اینکه موقعیت این کتاب در پیوند میان ادبیات داستانی، خاطره و تاریخ چیست؟ کتاب «پاسیاد پسرخاک» هم خاطره نویسنده (در مقام پژوهشگر و مصاحبهگر) است و هم با تاریخ مکتوب مواجه میشود. سه مقطع کاملاً متفاوت و مؤثر در زندگی مرحوم ابوترابی وجود دارد: پیش از جنگ تحمیلی، دوران جنگ و پس از آزادی از اسارت. این کتاب داستان نیست و سبک متعارف خاطرهنویسی هم ندارد، بلکه روایتی ادبی از تاریخ است که نقاط عطف آن را بهدرستی پرداخته است.
در ادامه، سید سجاد موسوی تقریظ رهبر معظم انقلاب بر این کتاب را خواند: «زندگی این مجاهد فیسبیلالله، در شمار پر حادثهترین و درسآموزترین زندگیها و حقاً کمنظیر است. اولبار او را در سالهای اول دههٔ پنجاه، در منزل خودمان در مشهد زیارت کردم. شهید اندرزگو او را آورده بود و به او ابراز اعتماد کرد. پرسیدم: شما با آقای عباس قزوینی که از آشنایان مادر ماست، نسبتی دارید؟ گفت: پسر اویم. پس از آن، یک بار در همان سالها او را در جلوی زندان اوین دیدم و یک بار در جمع نیروهای اعزامی قزوین در ستاد جنگهای نامنظم. پس از بازگشت از اسارت، چند سال با ایشان همکاری نزدیک داشتیم، ولی این حجم و کیفیت مجاهدت عالی را هیچکس نمیتوانست از ظاهر فروتن او حدس بزند. رحمت و رضوان الهی بر او. نمیتوانم تردید کنم که او در شمار شهیدان عالیمقام است. این کتاب بسیار خوب و هنرمندانه تنظیم شده است. دست نویسنده درد نکند.
قبادی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به چالشهای تألیف اثر بیان کرد:برخی از افراد به دلایل شخصی تمایلی به مصاحبه درباره حاجآقا نداشتند. منابع موجود نیز بیشتر ناظر به فعالیتهای ایشان در دوره اسارت بود و کسی از پیش از اسارت ایشان صحبت جدی نمیکرد. هدف من این بود که کتابی بنویسم که خواننده را با همه وجوه زندگی، کنشها و نگاه مرحوم ابوترابی آشنا کند.
وی افزود: این کتاب در سه سطح مورد توجه قرار گرفت، مخاطب عام (تاکنون ۷ نوبت چاپ)، مخاطب تخصصی (دریافت سه جایزه از جمله کتاب سال جمهوری اسلامی و جایزه قلم شهید آمینی) و توجه رهبر معظم انقلاب. من هیچگاه گمان نمیکردم این کتاب مورد توجه رهبر شهید قرار بگیرد. اوایل تابستان سال گذشته این خبر را به من دادند و بسیار خوشحال شدم.
وی در پاسخ به این سؤال که چرا به برخی از ابعاد سیاسی زندگی مرحوم ابوترابی نپرداخته است، تأکید کرد:پرداختن به تاریخ و اتفاقات خاص نیازمند دسترسی به منابع متقن و مشخص است. ما اکنون نمیتوانیم درباره بسیاری از اتفاقات آن دوره اظهارنظر کنیم، زیرا به اسناد و گفتوگوها دسترسی نداریم. به همین دلیل ترجیح دادم به کلیاتی که در اسناد آشکار وجود داشت، بپردازم و وارد موضوعات مناقشهبرانگیز نشوم، چراکه جمع کردن همه ابعاد در یک کتاب، توازن اثر را برهم میزند.
زحمتکش زنجانی خاطرنشان کرد:مطالعه دقیق این کتاب نشان میدهد که ظرفیت بالایی برای اقتباس نمایشی دارد. جا دارد که یک فیلم مستقل بر اساس این اثر ساخته شود و اشارههای کوتاه و پراکنده در سینما و تلویزیون کافی نیست. این کتاب میتواند مورد توجه سازندگان قرار گیرد.
انتهای پیام/