به گزارش روابط عمومی باغ کتاب تهران، ششم اردیبهشت ماه زادروز ویلیام شکسپیر نمایشنامهنویس و شاعر انگلیسی سده شانزدهم است که با خلق ۳۹ نمایشنامه به شهرت جهانی دست یافت.
ویلیام شکسپیر، حدود سال ۱۵۶۴ در استراتفورد-آپون-آون به دنیا آمد. آثارش به زبانهای مختلف ترجمه شده و در سراسر جهان مورد مطالعه و اجرا قرار گرفتهاند. شکسپیر نه تنها به خاطر داستانهای جذاب و شخصیتهای پیچیدهاش، بلکه به خاطر تواناییاش در به تصویر کشیدن احساسات انسانی و مسائل اجتماعی نیز شناخته میشود.
آثار
شکسپیر ۳۹ نمایشنامه، ۱۵۴ غزلواره و ۲ قصیده در کارنامه ادبی خود بر جای گذاشته است و این آمار او را به پرکارترین نویسنده سده شانزدهم میلادی تبدیل میکند. نمایشنامههای شکسپیر به چند دسته اصلی تقسیم میشود: نمایشنامه تراژدی که در این خصوص آثار بیبدیل و ستودنی از خود به یادگار گذاشته برای نمونه میتوان به «شاه لیر»، «هنری ششم»، «هملت»، «اوتللو»، «جولیوس سزار»، «رومئو و ژولیت» و «مکبث» اشاره کرد. شخصیتهای این داستانها برداشتی زنده از خلقوخوی ناشایست انسانی هستند.
یکی از دیگر از آثار وی، نمایشنامههای کمدی هستند که شامل: «شب دوازدهم»، «رویای شب نیمه تابستان»، «تاجر ونیزی»، «حکایت زمستان»، «درد بیهوده عشق» و «کمدی اشتباهات» را میتوان نام برد.
همچنین بیشتر نمایشنامههای شکسپیر مضمونی تاریخی داشتند، برای نمونه نمایشنامههای «ریچارد دوم»، «هنری ششم» و «هنری پنجم» نتایج مخرب حکومتهای ضعیف و فاسد را به نمایش در میآوردند که توسط مورخان درام به عنوان روش شکسپیر در توجیه ریشههای سلسله تئودور تفسیر شده است. نمایشنامههای تاریخی او به وقایع بی روح و کهنه، روح تازه میبخشند و شخصیتهای واقعی ادوار مختلف را با تفکر، عادات و خصوصیات هر کدام برای خواننده مجسم می سازند. قدرت او در تلفیق و ترکیب صحنههای پراکنده و ارائه آنها به صورت یک جریان واحد، حاکی از زبردستی بی نظیر او در فن نمایش است. او قادر است تا تماشاچی را بیاختیار به خنده وادارد یا اشک تاثر او را سرازیر کند.
شکسپیر به زبان انگلیسی باستانی صحبت میکرد، این زبان با زبان انگلیسی معاصر بسیار متفاوت است. به همین دلیل خواندن آثار شکسپیر به زبان اصلی بسیار مشکل است، بنابراین در طول سالیان علاوه بر ترجمه به زبانهای مختلف در زبان انگلیسی هم متناسب با اقتضای زمان آسانسازی شدهاند، بنابراین نخستین نمایشنامههای شکسپیر به سبک مرسوم آن دوران و با بهکارگیری استعارهها و عبارات لفظی سنگین و استادانه نوشته میشد که به طور طبیعی با طرح داستانها و شخصیتهای نمایشنامههای او همتراز نبود اما از آنجایی که شکسپیر نویسندهای خلاق بود، اهداف خود را با سبک نوشتاری سنتی آن دوران تطبیق داد و جریان تازهای را در ادبیات پایهگذاری کرد.
شکسپیر در نگاه منتقدین
شکسپیر در زمان حیاتش توانست، معتبرترین نشان ملی انگلیس را دریافت کند و بسیاری از منتقدین بر این باور هستند که شکسپیر در زمینه نمایشنامه نویسی سرآمد بود به همین دلیل از او با عنوان بزرگترین نمایشنامهنویس تاریخ ادبیات انگلیس یاد میشود. نمایشنامهنویسی که با آثار فاخر خود توانست یکی از شاخصترین افراد در ادبیات نمایشی جهان شود. همچنین نقشی که شکسپیر در ادبیات انگلیس ایفا کرد، آن قدر پررنگ است که او را همتراز با فردوسی در شعر فارسی و هومر در شعر لاتین میدانند و او را پدر ادبیات امروزی انگلیسی نیز مینامند چرا که تعداد لغات غیرتکراری آثار او ۲۹ هزار و ۶۶ عدد بوده و محققان کلمات جدیدی که او به انگلیسی افزود را تا یک هزار و ۷۰۰ کلمه شمردهاند.
کتاب « تاجر ونیزی»، « آنتونی و کلئوپاترا»، «هنری پنجم»، «مجموعه آثار ویلیام شکسپیر»، «حکم در برابر حکم»، «غزلهای عاشقانه»، « شب دوازدهم» و « رام کردن زن سرکش» ویلیام شکسپیر در