به گزارش روابط عمومی باغ کتاب تهران، ۲۱ اسفند در تقویم ایرانی روز نظامی گنجوی شاعر و داستان سرای سده ششم هجری است که ادبیات غنایی و عاشقانه ایرانی مدیون اشعار بینظیر اوست.
این شاعر ایرانی، شعر را با سرودن «مخزن الاسرار» آغاز کرد و پس از آن «خسرو و شیرین»، «لیلی و مجنون»، «هفت پیکر» و اسکندرنامه را سرود تا در نهایت «خمسه نظامی» به یکی از گنجهای گرانبهای زبان و ادبیات فارسی تبدیل شود.
از ویژگیهای شعر نظامی، تخیل و توصیفات بینظیر او و به کار بردن آرایههای تشبیهی و استعاری بیشمار است. نظامی، استاد سخن است و چنان در سخنوری مهارت دارد که میتوان گفت سبک خاص خود را ابداع و تکمیل کرده. او از به کار بردن واژههای سخت، تمثیلهای پیچیده، کلمات عربی و مبانی عرفان و حکمت به هیچ روی خودداری نکرده و ظرافت فکری و لطافت شعری خود را فدای وسواس و دقت در انتخاب واژگان سهل ننموده است. از این روی شاید شعر نظامی کمی پیچیده و دشوار به نظر برسد و درک کامل آن برای مخاطب امروز خیلی آسان نباشد اما خاصیت قصهگویی و داستانسرایی او سبب میشود تا علاقمندان بتوانند با خط داستانی شعرهای او ارتباط برقرار کنند.
داستانسُرایی
با نگاهی به آثارنظامی گنجوی، میتوان دریافت که نظامی دارای شیوه بیان و اسلوب منحصر به فردی است و همین باعث شده تا او در شمار ارکان شعر فارسی به شمار آید و نه تنها خود را به عنوان سرآمد داستانسرایی یا به تعبیر دقیقتر، بازسازیکننده داستان کهن به زبان ادبی و مؤثر معرفی کند، بلکه تأثیر فراوانی هم در شعرگویی شاعران بعد از خود به ویژه در حیطه داستانسرایی داشته باشد.
داستانسرایی با نظامی آغاز نشده اما او بود که این نوع شعر را به حداعلی رساند. بعد از حکیم نظامی، شاعران فراوانی همچون امیرخسرو دهلوی، خواجوی کرمانی، جامی، وحشی بافقی در این زمینه کار کردند اما هیچگاه نتوانستند به جایگاه وی در عرصه داستانگویی دست یابند.
داستانسرایی را میتوان به عنوان مهمترین و قویترین بخش ظرفیت و شخصیت شعری او نام برد که در مثنویهای عاشقانه او دیده میشود. در همین بخش است که داستانهای مرده و بیروح ادوار گذشته که در معرض تباهی و فراموشی بودند، به واسطه بیان و زبان تصویری و جذاب نظامی جانی تازه مییابند و مُهر جاودانگی بر پیشانی آنها خورده میشود.
«کلیات نظامی»، «مخزن الاسرار» و «دیوان نظامی» در کتابفرشی سروستان باغ کتاب تهران موجود است.