تفاوت‌های بنیادین انسان و هوش مصنوعی در درک و آگاهی است

به گزارش روابط عمومی باغ کتاب تهران، امروز (شنبه) در چهارمین روز از رویداد اردیبشهت کتاب که در باغ کتاب در حال برگزاری است دو کتاب اسطوره، قدرت و هوش مصنوعی و چشم خدایگان با حضور حامدی قدیری استاد دانشگاه و کارشناس حوزه هوش مصنوعی و مهدی مهدوی مجری و کارشناس حوزه هوش مصنوعی مورد گفت‌وگو و نقد قرار گرفت.

در ابتدای این نشست حامد قدیری به بررسی ماهیت و جایگاه هوش مصنوعی پرداخت و آن را ابزاری حکمرانی دانست که فراتر از کاربردهای روزمره است.

وی تاکید کرد: برخلاف تصورات رایج، هوش مصنوعی صرفاً یک ابزار کاربرانه در زندگی روزمره نیست و باید از این نگاه سطحی فاصله گرفت و به ابعاد عمیق‌تر و پنهان‌تر آن توجه کرد.

قدیری افزود: مواجهه انسان با هوش مصنوعی مشابه مواجهه با هر امر مجهول دیگر است که ترکیبی از ترس و شور و شوق را به همراه دارد و انسان همواره در تلاش است تا این مجهول را بشناسد و قابل فهم کند.

این کارشناس حوزه هوش مصنوعی با اشاره به نمونه‌های تاریخی مانند انسان‌های نخستین که در مواجهه با پدیده‌های طبیعی به دنبال یافتن علت بودند، توضیح داد این روند شناخت و انس گرفتن با هوش مصنوعی نیز پیچیدگی‌های خاص خود را دارد.

وی همچنین خاطرنشان کرد: در زندگی روزمره، هوش مصنوعی در قالب ابزارهایی مانند موتورهای جستجو یا پیشنهاددهنده‌های شبکه‌های اجتماعی ظاهر می‌شود، اما این تنها بخشی کوچک از واقعیت است.

قدیری گفت: هوش مصنوعی مفهومی بسیار گسترده‌تر دارد که باید در چارچوبی نظری، فلسفی و حتی سیاسی مورد بررسی قرار گیرد.

این کارشناس حوزه هوش مصنوعی درباره تاثیر تاریخی و فرهنگی هوش مصنوعی بیان کرد: شناخت ریشه‌ها و تبار مفاهیم مرتبط با این فناوری، به درک بهتر آن کمک می‌کند و این شناخت می‌تواند آرامش و آشنایی بیشتری برای انسان‌ها به ارمغان بیاورد.

وی همچنین با اشاره به نسل‌های مختلف و نحوه مواجهه آنها با فناوری‌های نوین، به تغییر نگرش‌ها و ارزش‌ها در دوره معاصر اشاره کرد.

قدیری در پاسخ به سوالی که آیا در شرایط فعلی صحبت از هوش مصنوعی فراتر از نقش کاربری و با نگاهی عمیق‌تر، امری واقعی و ممکن است یا صرفاً در حد یک خیال و آرزو باقی می‌ماند گفت: پاسخ به این سوال نیازمند بررسی ابعاد فلسفی، نظری، جامعه‌شناختی و سیاسی است و تنها با درک کامل این ابعاد می‌توان جایگاه واقعی هوش مصنوعی در زندگی انسان معاصر را تعیین کرد.

انتهای پیام/