به گزارش روابط عمومی باغ کتاب تهران، آیین اختتامیه ششمین دوره جایزه «داستان تهران» با حضور مهدی چمران رئیس شورای اسلامی شهر تهران، علی رمضانی مدیرعامل باغ کتاب تهران، جمعی از مدیران شهری، نویسندگان و اهالی فرهنگ در باغ کتاب تهران برگزار شد. در این مراسم، سخنرانان با تأکید بر اهمیت داستاننویسی در ثبت هویت، تاریخ و زیست شهری تهران، بر ضرورت تقویت روایتگری درباره «تهران مقاوم» و ظرفیتهای فرهنگی و تاریخی پایتخت تأکید کردند.
مدیر عامل باغ کتاب تهران: همکاری نهادهای شهری و رشد چشمگیر آثار در این دوره از جایزه "داستان شهر"
علی رمضانی، مدیرعامل باغ کتاب تهران، در ابتدای سخنان خود ضمن خوشامدگویی به حاضران، از همه کسانی که برای برگزاری این رویداد فرهنگی تلاش کردهاند قدردانی کرد و گفت این جایزه تلاشی است برای روایت زندگی، نشاط و هویت تهران در قالب داستان. او با عذرخواهی از تأخیر در برگزاری اختتامیه، توضیح داد که چند بار برای برگزاری این مراسم برنامهریزی شده بود اما به دلایل مختلف امکان اجرای آن فراهم نشده بود.
رمضانی با اشاره به ویژگیهای برجسته این دوره از جایزه گفت در این دوره «اتفاقی ویژه و منحصر به فرد» رخ داد؛ زیرا مجموعههای مختلف شهری از جمله شهرداری تهران، مجموعه مترو، حوزه امور بانوان و دیگر بخشهای شهری در کنار یکدیگر قرار گرفتند و در برگزاری این رویداد مشارکت کردند. به گفته او، هدف این بود که گذرگاه میلیونی شهر تهران که روزانه محل عبور میلیونها شهروند است، به بستری فرهنگی برای شناسایی، پرورش و عرضه استعدادهای ادبی تبدیل شود.
وی با اشاره به استقبال قابلتوجه نویسندگان افزود که تعداد آثار ارسالی به دبیرخانه این دوره تقریباً دو برابر دورههای پیشین بوده است. همچنین مضامین آثار بسیار نزدیک به واقعیتهای اجتماعی و شرایط روز جامعه بودند و همین امر نشان میداد نویسندگان بهخوبی با فضای شهری و اجتماعی تهران درگیر شدهاند.
مدیرعامل باغ کتاب تهران در ادامه سخنان خود به زمان انتشار فراخوان این دوره اشاره کرد و گفت که فراخوان پس از «جنگ ۱۲ روزه» متتشر شد و یکی از محورهای اصلی آن «تهران مقاوم» بود. او توضیح داد که در گذشته مرزهای کشور خط مقدم نبرد بودند، اما امروز تهران نیز بهنوعی در خط مقدم نبرد روایتها و ایستادگی قرار گرفته است. به گفته رمضانی، این محور موجب شد داستانهای بسیار خوبی با موضوع مقاومت و تابآوری تهران به جشنواره برسد.
رمضانی همچنین بر جایگاه داستان کوتاه تأکید کرد و آن را پایه اصلی تولیدات ادبی دیگر مانند رمان بلند، فیلمنامه و نمایشنامه دانست. او داستان کوتاه را «حوزه مادر» در ادبیات توصیف کرد و گفت که این قالب میتواند با چند سطر، یک پنجره، یک رایحه یا یک نقطه روایت، مفهومی عمیق را منتقل کند.
مدیرعامل باغ کتاب همچنین با اشاره به جایگاه استاد محمد میرکیانی به عنوان «نویسنده تهران» گفت این نویسنده با بیش از ۱۸۰ داستان کوتاه و بلند درباره تهران، سهم بزرگی در ثبت روایتهای این شهر داشته است.وی به نویسندگان پیشنهاد داد این مسیر را ادامه دهند و تهران را بیش از پیش در آثار ادبی خود زنده کنند.
در بخش پایانی، وی ضمن تبریک به برگزیدگان، ابراز امیدواری کرد که دورههای آینده جایزه «داستان تهران» با شکوه و شور بیشتری برگزار شود. وی از نویسندگان خواست این جایزه را صرفاً یک رقابت مقطعی نبینند، بلکه آن را پایهای برای ادامه بحثها و تولید آثار ادبی درباره تهران بدانند.
رئیس شورای شهر تهران: هنر، تاریخ را ماندگار میکند
پس از سخنان رمضانی، مهدی چمران رئیس شورای اسلامی شهر تهران نیز در این مراسم سخن گفت و با اشاره به اهمیت هنر در حفظ تاریخ، از خاطرهای در سال ۱۳۷۰ یاد کرد؛ زمانی که جمعی از نویسندگان و شاعران با رهبر معظم انقلاب دیدار کردند. چمران گفت در آن دیدار، رهبر انقلاب بر نقش هنر در ماندگاری تاریخ تأکید کردند و توضیح دادند که اگر آثار تاریخی و وقایع مهم در قالب هنر و ادبیات ثبت نشوند، در گذر زمان فراموش خواهند شد.
چمران افزود که همان توصیهها باعث شکلگیری جشنوارهها و جریانهای متعددی در حوزه کتاب، شعر، فیلم و سرود دفاع مقدس شد و در نتیجه، نوشتن رمان درباره جنگ و دفاع مقدس به یک فرهنگ تبدیل شد. به گفته او، این تجربه نشان داد که هنر میتواند وقایع بزرگ تاریخی را در حافظه جامعه ماندگار کند.
رئیس شورای شهر تهران در ادامه به ظرفیتهای فرهنگی و تاریخی پایتخت اشاره کرد و گفت تهران پر از مکانها، شخصیتها و آثار ارزشمندی است که بسیاری از مردم حتی از وجود آنها آگاه نیستند.
او از مکانهایی مانند امامزاده زید، سید نصرالدین، سید اسماعیل و نیز موزهها و بناهای تاریخی شهر یاد کرد و افزود تهران گنجینهای از علما، فیلسوفان و ابنیه تاریخی است که میتواند سوژههای نابی برای داستاننویسی باشد.
چمران تأکید کرد که نویسندگان باید این ظرفیتها را زنده کنند و از دل این میراث، روایتهایی ماندگار برای نسلهای آینده بسازند. او گفت تهران فقط یک شهر سیاسی و اداری نیست، بلکه شهری با لایههای عمیق تاریخی و فرهنگی است که هنوز بهدرستی روایت نشده است.
چمران سپس به مفهوم «تهران مقاوم» پرداخت و آن را در امتداد تجربه دفاع مقدس توضیح داد. او گفت در دوران جنگ، خط مقدم در خوزستان، ایلام و کرمانشاه بود، اما امروز تهران نیز به دلیل مواجهه با تهدیدها و فشارها، در خط مقدم ایستادگی قرار دارد.
به گفته او، تابآوری تهران با این حجم عظیم جمعیت در دنیا نمونه ندارد. وی افزود که مدیریت شهری تلاش کرده است با وجود شرایط دشوار، جریان زندگی عادی در شهر حفظ شود و پروژههای عمرانی متوقف نشوند. چمران به نمونههایی مانند ایستگاه متروی تختی، امتداد بزرگراه یادگار امام، آزادراه شهید شوشتری، بزرگراه شهید بروجردی و متروی شهرری اشاره کرد و گفت این پروژهها حتی در شرایط سخت نیز با قدرت ادامه یافتهاند.
رئیس شورای اسلامی شهر تهران در بخش پایانی سخنان خود، اتحاد، یکدلی، همگامی و همکاری را رمز پیروزی دانست و گفت باید اختلافات، بهویژه اختلافات سیاسی، را کمرنگ کرد و بر مودت و صمیمیت افزود. او تأکید کرد که انسجام در مدیریت شهری و جامعه فرهنگی اهمیت زیادی دارد و باید با تکیه بر آن مسیر خدمت و پیشرفت را ادامه داد.
چمران همچنین نمایشگاه کتاب تهران را نمونهای از شور و نشاط فرهنگی دانست و گفت چنین رویدادهایی میتوانند فضای فرهنگی جامعه را تقویت کنند. او در پایان از نویسندگان خواست با قلم خود به هویت، تاریخ و مقاومت تهران جان تازهای ببخشند.
تأکید بر اهمیت روایت تهران برای نسلهای جدید
محمد میرکیانی، نویسنده آثار کودک و نوجوان و از چهرههایی که سالها درباره تهران نوشته است، در آیین اختتامیه ششمین جایزه «داستان تهران» با اشاره به پیشینه فعالیتهای خود گفت: من متولد تهران هستم و در یکی از مناطق جنوبی این شهر بزرگ شدهام. تا امروز حدود ۱۰۰ عنوان کتاب از من منتشر شده و مجموع چاپ آثارم به بیش از ۸۰۰ نوبت چاپ رسیده است. در طول سالها در بسیاری از مراکز فرهنگی و هنری مرتبط با کودک و نوجوان فعالیت داشتهام؛ از رادیو و تلویزیون گرفته تا کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، حوزه هنری، مطبوعات کودک و نوجوان و حتی کمیته تألیف کتابهای درسی.
او ادامه داد: در این سالها سه بار به عنوان کتاب سال انتخاب شدهام و آثارم در شش یا هفت کشور نیز منتشر شده است. بخشی از کارهایم هم به محصولات تصویری تبدیل شده؛ هم در قالب انیمیشن و هم آثار رئال.
میرکیانی با اشاره به آثاری که درباره تهران نوشته است افزود: حدود ۱۴ یا ۱۵ کتاب من به تهران مربوط میشود؛ برخی درباره تهران قدیم در دهه ۴۰ و ۵۰ و برخی هم درباره تهران معاصر است. این آثار هم مجموعه داستان هستند و هم تکداستان. یکی از مجموعههای من بیش از ۷۰ قسمت دارد و مجموعه سهجلدی برای کودکان و نوجوانان منتشر شده است. همچنین مجموعه «حکایتهای کمال» که شامل ۱۵۰ قصه در پنج جلد است، از دیگر آثار من است. کتابهایی مانند «قصه کارگری»، «روز تنهایی من» و «قصه خانه ما» نیز هر کدام به نوعی به فضای تهران و زندگی در این شهر میپردازند؛ چه برای مخاطب کودک و چه نوجوان.
این نویسنده با تأکید بر اهمیت روایت تهران برای نسلهای جدید گفت: تهران امروز شهری بیش از ده میلیون نفر جمعیت دارد و شناخت تهران قدیم، بهویژه دهه ۴۰، میتواند به کودکان و نوجوانان امروز کمک کند تا زندگی همسالان خود در نسلهای گذشته را بهتر درک کنند. این شناخت باعث میشود بچهها با آداب، رسوم و شیوه زندگی مردم آن دوره آشنا شوند و بدانند مسیر پیشرفت و موفقیت برای نسلهای قبل چگونه بوده است.
او افزود: وقتی کودکان و نوجوانان بدانند که انسانها در گذشته چگونه تلاش کردهاند و به موفقیت رسیدهاند، بهتر میتوانند برای آینده خود تصمیم بگیرند. این آگاهی به آنها کمک میکند اراده قویتری داشته باشند و برای رسیدن به اهداف بزرگ در زندگی گامهای محکمتری بردارند.
میرکیانی در ادامه با اشاره به تجربه شخصی خود از تهران در دهههای گذشته گفت: تهرانی را که من تجربه کردهام، از تاکسیهای قدیمی و دکاور تا پیکان و حالا تاکسیهای برقی را در بر میگیرد. تهران امروز با گذشته کاملاً متفاوت است. من از دروازه غار، که امروز به نام شهید هرندی شناخته میشود، به منطقه چهار نقل مکان کردیم؛ آن زمان حدود چهار سالم بود. خاطرم هست که با مادرم و خواهر کوچکم که در آغوش او بود به آنجا رفتیم.
او ادامه داد: تهران آن روزها صحنههای خاصی داشت؛ از اتوبوسهای دوطبقه گرفته تا ازدحام مسافران که گاهی از اتوبوسها آویزان میشدند. رئیس خطی در مسیر بیسیم تا ناصرخسرو بود که با کمربند تلاش میکرد نظم ایجاد کند و اجازه ندهد مسافران بیش از ظرفیت سوار شوند. بخشی از این تصاویر هنوز هم در فضای مجازی دیده میشود.
این نویسنده در ادامه گفت: امروز تهران با مترو، حملونقل مدرن و امکانات گسترده شهری چهرهای کاملاً متفاوت پیدا کرده است؛ متروهایی که تابستانها خنک و زمستانها گرم هستند و رفتوآمد مردم را آسانتر کردهاند. من در طول زندگیام همه این تغییرات را تجربه کردهام.
میرکیانی با اشاره به ویژگیهای طبیعی و اقلیمی تهران نیز گفت: تهران شهری است که تنوع اقلیمی جالبی دارد؛ در برخی مناطق ممکن است باران ببارد و در بخش دیگری از شهر هوا کاملاً آفتابی باشد. در تهران مناطق کوهستانی هم داریم و همین تنوع اقلیمی، جذابیت خاصی به این شهر میدهد؛ درست مانند ایران بزرگ که تنوع طبیعی و جغرافیایی بسیار گستردهای دارد.
وی در پایان تأکید کرد: شناخت تهران، شناخت آدمهای آن و آشنایی با جاذبههای تاریخی و فرهنگی این شهر میتواند الهامبخش نویسندگان باشد. زمینه برای نوشتن و تولید فکر و فرهنگ در تهران بسیار گسترده است. اگر نویسندگان از همین شناخت شهر خودشان شروع کنند، حتی میتوانند به نویسندگانی در سطح جهانی تبدیل شوند. تهران را خوب بشناسید؛ این شناخت میتواند به تجربهای ارزشمند برای نوشتن تبدیل شود.
تاکید بر ضرورت بازشناسی هویت، محلهمحوری، جوانمردی و ارزشهای فراموششده شهر تهران
محسن مومنیشریف، نویسنده در آیین اختتامیه ششمین جایزه «داستان تهران» با اشاره به جایگاه ویژه آثار استاد میرکیانی در حوزه کودک و نوجوان، او را شایستهترین چهره ایرانی برای معرفی به جهان در این عرصه دانست و بر ضرورت بازشناسی هویت تهران قدیم، محلهمحوری، جوانمردی و ارزشهای فراموششده این شهر تأکید کرد.
محسن مومنیشریف در سخنانی در اختتامیه ششمین دوره جایزه «داستان تهران» گفت: اگر بنا باشد از ایران یک نویسنده در حوزه کودک و نوجوان به جهان معرفی شود و جوایز معتبر جهانی را از آنِ خود کند، آن فرد بدون تردید محمد کیانی است؛ چرا که هم در آثارش و هم در شخصیت و کارنامه فرهنگیاش، جامعیتی کمنظیر وجود دارد.
او با بیان اینکه برخی ظرفیتها و ارزشهای تهران قدیم بهدرستی معرفی نشدهاند، افزود: تهران آنگونه که باید شناخته نشده است. تهرانی که امروز از آن سخن میگوییم، فقط یک شهر معمولی نیست؛ بلکه شهری است با پیشینهای سرشار از ارزشهای فرهنگی، علمی و معنوی. در این شهر بزرگانی زیستهاند که هرکدام بهتنهایی یک اسطورهاند؛ از جمله حکیم سهبا میرزا محمدرضا قمشهای، آیتالله ابوالحسن شعرانی، و دیگر چهرههای برجستهای که در حوزه فلسفه، ریاضیات و علوم دینی از نامآوران تهران بودهاند. او همچنین به نامهایی چون آیتالله جوادی آملی و علامه حسنزاده آملی اشاره کرد و گفت این بزرگان نیز بخشی از میراث فکری و فرهنگی تهراناند.
مومنیشریف با انتقاد از نوعی هویتزدایی از تهران، تأکید کرد که این روند بیش از آنکه از سوی سیاستمداران رخ داده باشد، در برخی آثار قلمی و هنری نمود پیدا کرده است. به گفته او، بسیاری از داستانهایی که درباره تهران نوشته شدهاند، بهویژه آنچه مربوط به دهه ۴۰ و سالهای پایانی آن است، تصویری نادرست یا ناقص از تهران ارائه دادهاند؛ در حالی که این شهر دارای اصالتها و ارزشهایی بوده که امروز بیش از هر زمان دیگری باید به آنها بازگشت.
این نویسنده در ادامه با برجسته کردن مفهوم محله در تهران قدیم گفت: محله فقط یک محدوده جغرافیایی نبود، بلکه یک واحد اجتماعی زنده و پویا به شمار میرفت. در محلههای قدیم تهران، همه چیز در همان بافت محلی جریان داشت و زندگی مردم در پیوندی عمیق با همسایهها، معتمدین و بزرگان محل شکل میگرفت. او یادآور شد که زمانی به تهران آمده که محلات قدیمی در آستانه فراموشی و انقراض بودند، اما هنوز میشد اهمیت و نقش آنها را در ساخت اجتماعی شهر احساس کرد.
مومنیشریف از همسایهداری، احترام به بزرگترها، و جوانمردی به عنوان ارزشهای مهم تهران قدیم یاد کرد و گفت: در آن روزگار اگر برای کسی اتفاقی میافتاد، همه محله به یاری او میشتافتند. جوانمردی در تهران یک ارزش بود؛ کسانی در محلهها بودند که از مظلوم دفاع میکردند، دست افتادگان را میگرفتند و حافظ امنیت و حرمت اجتماعی محله بودند. او تأکید کرد که محمد کیانی در آثار خود پاسدار همین ارزشهاست و آنها را زنده نگه داشته است.
وی در بخش دیگری از سخنانش به توصیه رهبر معظم انقلاب اشاره کرد و گفت: رهبر انقلاب همواره تأکید داشتند که ایران را بشناسید و آن را معرفی کنید. حالا نیز اگر قرار است درباره تهران بنویسیم، باید ابتدا تهران را بهدرستی بشناسیم.
به گفته او، تهران شهر اصالتهاست و در آثار دوستان و نویسندگان دلسوز، این اصالتها امروز دوباره در حال دیدهشدن است. مومنیشریف همچنین با نگاهی فراتر به نسبت تهران، ایران و تمدن، تصریح کرد: امروز اگر درباره قدرت ایران سخن گفته میشود، تنها صحبت از توان سیاسی نیست، بلکه سخن از یک تمدن است. به باور او، جنگ امروز، جنگ تمدنهاست و در چنین شرایطی، ملتها باید ارزشهای تمدنی خود را بشناسند و بهدرستی معرفی کنند. او با اشاره به اینکه «تمدن» برخلاف قدرتهای مبتنی بر خشونت، بر حکمت، معنا و ارزشها استوار است، افزود: ما در این تمدن جدید بیش از هر چیز نیازمند شناخت و معرفی ارزشهای خود هستیم.
این نویسنده در پایان با اشاره به اینکه تهران قدیم شهری سرشار از عرفا، مساجد، تکیهها و محلههای ریشهدار بوده است، از نویسندگان خواست تصویری که از تهران در ذهن جامعه ساخته شده اصلاح کنند و سیمای واقعی این شهر را بهدرستی به نسلهای امروز و آینده منتقل کنند.
لزوم ثبت روایتهای تازه از تهران
بهزاد دانشگر، نویسنده و دبیر ششمین جایزه «داستان تهران»، در آیین اختتامیه این رویداد با اشاره به شکلگیری ایدههای اصلی این دوره گفت تجربه روزهای جنگ ۱۲ روزه باعث شد نگاه تازهای به تهران شکل بگیرد و ضرورت روایت حماسهها و زندگی مردم این شهر بیش از گذشته احساس شود.
بهزاد دانشگر در اختتامیه ششمین دوره جایزه «داستان تهران» با بیان روایتی از آغاز همکاری خود با این رویداد گفت: سال گذشته آقای علی رمضانی از من پرسیدند که آیا دبیر جایزه داستان تهران میشوم یا نه. آن زمان پاسخ من منفی بود؛ چون احساس میکردم با وجود اینکه سالها در تهران زندگی کردهام، هنوز خودم را تهرانی نمیدانم و بیشتر حس میکردم مهمان این شهر هستم.
او ادامه داد: اما مدتی بعد و با آغاز جنگ ۱۲ روزه، اتفاقی در درون من افتاد. در همان دو سه روز اول جنگ، احساس کردم نگاه من به تهران تغییر کرده است. ناگهان فهمیدم که این شهر را دوست دارم و خودم را بخشی از آن میدانم. وقتی انسان حاضر باشد برای یک شهر هزینه بدهد، حتی اگر لازم شد خونش روی آسفالت کوچههای آن ریخته شود، آن وقت میشود گفت که او واقعاً اهل آن شهر است.
دانشگر با اشاره به فضای حماسی تهران در آن روزها افزود: در جریان آن جنگ، ناگهان متوجه شدم که تهران چقدر شهر حماسی و دوستداشتنی است. تصویری که پیش از آن در ذهن بسیاری از ما از تهران شکل گرفته بود، در آن روزها تغییر کرد. پیشتر گاهی تهران شهری تصور میشد که پر از رقابتهای اقتصادی، شلوغی و آدمهایی است که فقط برای کسب پول در آن جمع شدهاند؛ اما آن روزها تصویر دیگری از این شهر دیده شد؛ تصویری از همدلی، ایستادگی و مسئولیتپذیری.
وی گفت: همین تجربه باعث شد به آقای رمضانی بگویم اگر قرار است جایزه داستان تهران برگزار شود، بهتر است بخشی از آن به روایت همین فضاهای حماسی اختصاص پیدا کند؛ زیرا اگر این روایتها ثبت نشود، چند سال دیگر چیزی از آن روزها در ذهنها باقی نخواهد ماند و دوباره همان تصویر قدیمی از تهران در ذهنها شکل میگیرد.
دبیر ششمین جایزه داستان تهران ادامه داد: در کنار موضوع جنگ، تلاش کردیم تصویر تازهتری از تهران در داستانها دیده شود؛ تصویری که در آن مردم از زندگی در این شهر احساس خوبی داشته باشند. ما نمیگوییم تهران مشکلات، سختیها یا آسیبهای اجتماعی ندارد، اما وقتی میتوان این مشکلات را برطرف کرد که شهروندان احساس تعلق و علاقه به شهرشان داشته باشند.
وی افزود: به همین دلیل یکی از محورهای این دوره را «تهرانِ دوستداشتنی» قرار دادیم؛ شهری که میتوان آن را بهتر از گذشته ساخت و برای زندگی در آن احساس امید داشت.
دانشگر همچنین به یکی از تفاوتهای مهم این دوره اشاره کرد و گفت: معمولاً جشنوارههای هنری بیشتر برای هنرمندان حرفهای برگزار میشوند، اما ما تلاش کردیم در این جایزه شهروندان عادی نیز حضور فعالتری داشته باشند. به همین دلیل بخشی با عنوان «روایتکن» به جشنواره اضافه شد تا شهروندان بتوانند تجربههای خود از شهر را روایت کنند.
وی در ادامه به نقش کارکنان شهرداری در زندگی شهری اشاره کرد و گفت: بخش مهمی از حیات شهر حاصل تلاش کارکنان شهرداری و خانوادههای آنهاست؛ اما معمولاً روایت زندگی و تجربههای آنها کمتر دیده شده است. به همین دلیل تلاش کردیم در این دوره از آنها و خانوادههایشان نیز دعوت کنیم تا روایتهای خود از شهر را بیان کنند.
دانشگر با اشاره به خاطرهای از روزهای اخیر گفت: روز گذشته در باغ کتاب شاهد گفتوگوی دو نفر از مدیران شهرداری بودم. در آن گفتوگو یکی از آنها از شرایط روحی برخی از کارکنان پس از جنگ سخن میگفت و توضیح میداد که بعضی از نیروهای امدادی و آتشنشانی به دلیل تجربههای تلخ آن روزها نیاز به مشاوره و درمان روانی پیدا کردهاند. او نمونهای را نقل کرد از آتشنشانی که هنگام بیرون آوردن پیکرهای زیر آوار، با پیکری مواجه شده بود که بسیار شبیه همسرش بود و این تجربه تأثیر عمیقی بر روحیه او گذاشته بود. دانشگر تأکید کرد که چنین روایتهایی کمتر نوشته میشوند، در حالی که بخشی از واقعیت زندگی شهر هستند.
وی افزود: ما معمولاً به کارکنان شهرداری با نگاههای انتقادی یا حتی گاهی تلخ نگاه میکنیم، اما در همین روزها دیدیم که بسیاری از آنها چه فداکاریهایی برای شهر انجام دادهاند. امیدوارم روزی کسانی در خود شهرداری مسئولیت ثبت این روایتها را بر عهده بگیرند و تجربههای این افراد و خانوادههایشان را جمعآوری کنند تا برای آینده باقی بماند.
دبیر ششمین جایزه داستان تهران در ادامه گزارشی از آثار رسیده به این جشنواره ارائه کرد و گفت: در مجموع ۳۴۴۷ داستان و روایت به دبیرخانه جشنواره ارسال شده است. از این تعداد ۱۳۲۵ اثر در بخش اصلی و ۲۱۱۲ اثر در بخش مربوط به جنگ بوده است. همچنین حدود ۱۵۰۰ اثر از مجموعه مترو به این جایزه رسیده که نشاندهنده مشارکت قابل توجه شهروندان در این دوره است.
او درباره آمار شرکتکنندگان نیز توضیح داد: از نظر جنسیتی، حدود ۶۰ درصد شرکتکنندگان را زنان و نزدیک به ۴۰ درصد را مردان تشکیل میدادند. از نظر جغرافیایی نیز حدود ۶۰ درصد شرکتکنندگان ساکن تهران بودند و بقیه از شهرهای دیگر کشور از جمله استان البرز، خراسان رضوی و مناطق مختلف ایران در جشنواره حضور داشتند. همچنین در میان گروههای سنی، گروه ۲۵ تا ۳۴ سال بیشترین تعداد شرکتکنندگان را به خود اختصاص داده است.
دانشگر در پایان با ابراز امیدواری نسبت به آینده این رویداد گفت: امیدوارم در دورههای بعدی، کسانی که مسئولیت برگزاری این جایزه را بر عهده میگیرند بتوانند روایتهای بهتر و کاملتری از شهر تهران، شهروندان و زندگی در این شهر ارائه کنند.
او سخنان خود را با اشارهای به مفهوم تعلق به شهر به پایان رساند و گفت: شاید در میان شما هم کسانی باشند که مثل من لهجه تهرانی نداشته باشند، اما اگر احساس میکنید حاضرید برای این شهر هزینه بدهید و از آن دفاع کنید، بدانید که شما هم شهروند تهران هستید و این شهر شما را در آغوش میگیرد.
تجلیل از نویسنده تهران استاد محمد میرکیانی
در بخش پایانی این مراسم، از استاد محمد کیانی، نویسندهای که تمام عمر خود را وقفِ نوشتن درباره تهران کرده و بیش از ۱۸۰ داستان کوتاه و بلند با محوریت این شهر به رشته تحریر درآورده است، به عنوان «نویسنده تهران» تقدیر شد.
این آیین با اهدای جوایز به برگزیدگان بخشهای مختلف و دعوت از نویسندگان برای تداوم مسیر روایتگریِ هویتِ تهران، در فضایی پرشور به پایان رسید.
انتهای پیام/