به گزارش روابط عمومی باغ کتاب؛ نشست نقد و بررسی کتاب «ما که خندان میرویم» حوالی ساعت ۱۵ در ایوان شاهنامه باغ کتاب تهران برگزار شد. در این برنامه، گلعلی بابایی نویسنده کتاب و کامران بخشایش بهعنوان منتقد اثر حضور داشتند.
گلعلی بابایی در این نشست با اشاره به موضوع کتاب گفت: این کتاب مربوط به مقطع زمانی عملیات «مالِکاشتر» (گردان مالکاشتر) است؛ گردانی که من هم در مقطعی نیروی آن بودم. این اثر، ادای دین به رزمندگان و فرماندهان شهید گردان مالکاشتر است تا نام و یادشان در تاریخ بماند و «نانشان در تاریخ باشد.
وی افزود: من یک کتاب را موجود زنده میدانم. عناصر آن را در متن همافزا میکنم و دو ویژگی و حساسیت را همیشه رعایت میکنم؛ اول، پژوهش کامل و دقیق؛ دوم، ارائه روان و مخاطبپسند. نتیجه کار باید روان باشد و محصول خوب بهدست مخاطب برسد.
بابایی درباره چرایی پرداختن به گردان مالکاشتر گفت: این کتاب ادای دِینی به گردان مالکاشتر است؛ گردانی که جزو اولین گردانهایی بود که تشکیل شد. نخستین فرمانده شهید این گردان، شهید علیرضا شهبازی بود که در تیپ محمد رسولالله(ص) به شهادت رسید.
وی در ادامه به برخی خلأهای تاریخی درباره این گردان اشاره کرد و گفت: در تاریخچه گردان مالکاشتر در عملیات مسلم بن عقیل، یک تیم از اسلامآباد غرب فرماندهی گردان را بر عهده میگیرند، اما نمیدانستیم چگونه آمدند، چرا شهید ریزوندی و شهید شهبازی از کجا آمدند و شهید همت آنها را چگونه انتخاب کرده است. پس از رفتن و تحقیق در کرمانشاه، به بخشی از این حقایق پی بردم.
جواد کامران بخشایش، منتقد نشست، در سخنان خود به اهمیت «روایت» پرداخت و گفت: ما در زندگی با مقولهای به نام روایت زندگی میکنیم. روایت ابزاری برای بیان رخدادهای روزمره است و این روایت است که زندگی ما را میسازد. در دنیا روی موضوع خبر، ورزش و روایت سرمایهگذاری میکنند. جنگها هرچند تمام میشوند، اما جنگ روایتها آغاز میشود و از همینجا بود که رهبر معظم انقلاب اسلامی نیز بر مسئله روایت تأکید کردند.
وی ادامه داد: در جنگهای تحمیلی دوم و سوم، دشمنان چقدر روایتهایی را تولید کردند تا روایت جنگ را به نفع خود مصادره کنند. این کتاب، از لحظه شکلگیری گردان را نشان میدهد تا پایان عملیاتها در سال ۱۳۶۳.
بخشایش درباره ساختار و سبک کتاب گفت: این کتاب یک کلانراوی دارد که در تمام اتفاقات، مخاطب را همراه گردان میکند. سبک این کتاب، رئالنویسی است؛ نویسندگان واقعیتنویس هستند و براساس گفتمانی که گفتم، مسیر روایت را جلو میبرند. تمام موفقیتها را گفتهاند و به همه شکستها هم اشاره کردهاند. تلاش کردهاند صادقانه با مخاطب روبهرو شوند و همین صداقت، میزان جذابیت این کتاب و اثر را بالا برده است.
وی ویژگی دیگر این اثر را پیوند تجربه میدانی و پژوهش دانست و افزود: رزمنده بودن و تحقیق عمیق درباره هر سوژهای، ویژگی بسیار خوبی است. با یک تورق ساده، با انبوهی از روایتهای شفاهی و حتی منابع مکتوب روبهرو میشویم. بیسیمها و نوارهای صوتی را بررسی کردهاند. به کار گرفتن این حجم از منابع در روایت حوادث، کاری است که معمولاً از حوصله بسیاری از نویسندگان خارج است، اما در این کتاب چنین نشده و این از نقاط قوت آن است.
انتهای پیام/